Reformator życia monastycznego. Drugi opat klasztoru w Cluny

Dziś wspominamy św. Odona z Cluny (ok. 878/879–942), jednego z wielkich reformatorów życia monastycznego w średniowieczu. Urodził się we Francji, w rodzinie szlacheckiej, a jego ojciec oddał go pod opiekę świętego biskupa Marcina z Tours. Od młodości przejawiał zamiłowanie do nauki, modlitwy i muzyki. Po pewnym okresie życia jako kanonik i nauczyciel wstąpił do benedyktyńskiego opactwa w Baume. Później przeniósł się do klasztoru w Cluny, gdzie wyróżniał się mądrością i przykładnym życiem. W 927 roku został wybrany drugim opatem Cluny. Stamtąd zapoczątkował głęboką odnowę duchową wielu klasztorów w Europie, krzewiąc wierność Regule św. Benedykta, nieustanną modlitwę, ubóstwo oraz piękno liturgii. Bronił również ubogich i zabiegał o pokój. — Święty Odon był człowiekiem kontemplującym miłosierdzie Chrystusa, którego nazywał „miłośnikiem ludzi”. Podczas pobytu w Rzymie zachorował i powrócił do Tours, gdzie zmarł w opinii świętości.