Księżniczka Turyngii. Symbol miłosierdzia w całej Europie

Dziś wspominamy św. Elżbietę Węgierską (1207–1231), zwaną również Elżbietą Turyńską. Zgodnie z ówczesnymi zwyczajami jej ojciec postanowił, że Elżbieta zostanie księżną Turyngii. Opuściła więc swoją ojczyznę z bogatym posagiem i licznym orszakiem. Na zamku Wartburg (Turyngia, Niemcy) odbyły się zaręczyny Ludwika Turyńskiego i Elżbiety. Choć małżeństwo zostało zaplanowane z powodów politycznych, między młodymi narodziła się szczera miłość, ożywiana wiarą i pragnieniem pełnienia woli Bożej. Ich małżeństwo było niezwykle szczęśliwe: mieli troje dzieci. Elżbieta pomagała mężowi podnosić jego ludzkie zalety na poziom nadprzyrodzony, on zaś wspierał żonę w jej hojności wobec ubogich i praktykach religijnych. Jednak Ludwik zachorował i zmarł (1227). — Elżbieta spędziła ostatnie trzy lata życia w szpitalu, który sama założyła, posługując chorym i czuwając przy umierających. Zawsze starała się podejmować najpokorniejsze posługi.