Biskupia stanowczość w czasach konfliktu między tronem a ołtarzem

Dziś Kościół — zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie — obchodzi wspomnienie św. Ignacego z Konstantynopola (799–877). Ignacy urodził się w szlacheckiej rodzinie Cesarstwa Bizantyjskiego. Jako młody człowiek wyrzekł się bogactwa, aby pójść za Bogiem, i został mnichem, szukając prostego życia poświęconego Bogu. Ta decyzja już ukazuje jego pragnienie spójności życia. Później został wybrany patriarchą Konstantynopola, lecz napotkał wiele trudności, ponieważ bronił prawdy i wolności Kościoła wobec możnych tego świata. Szczególnie znaczącym wydarzeniem była jego odmowa udzielenia Komunii cesarzowi Bardasowi z powodu jego niemoralnego postępowania. Ten odważny gest kosztował go urząd i wygnanie. Mimo to Ignacy nie ustąpił ani nie szukał zemsty. W latach wygnania nadal modlił się i pozostawał wierny swojej misji. Ostatecznie został przywrócony na urząd patriarchy, ukazując, że prawda ostatecznie wydaje owoce. Jego życie uczy nas, że warto pozostać wiernym prawdzie, nawet gdy jest to trudne, i że Bóg zawsze towarzyszy tym, którzy się nie poddają.