Patron Republiki Czeskiej. Wzorcowy władca

Dziś celebrujemy świętość wiernego świeckiego, który — dosłownie — pozostał wierny swojemu chrztowi, lojalnie wypełniając obowiązki władcy. Wacław I (907–935), książę Czech (terenów dzisiejszych Czech i części Słowacji), wnuk królowej Ludmiły (również świętej), został wybrany na następcę swojego ojca, Wratysława. „Pierwsza legenda starosłowiańska” opowiada, że Wacław «wspierał wszystkich ubogich, odziewał nagich, karmił głodnych, przyjmował pielgrzymów, zgodnie z nauką Ewangelii». Wacław został zamordowany z zazdrości przez swojego brata Bolesława. Padł na ziemię — u bram kościoła w Bolesławcu — mówiąc: «W ręce Twoje, Panie, powierzam ducha mojego» (por. Łk 23,46). —Ziarno pszenicy «jeśli obumrze, przynosi plon obfity» (J 12,24). Tak też wkrótce potem Bolesław pożałował swojego czynu i polecił przenieść szczątki brata do wnętrza katedry św. Wita w Pradze. Obecnie święty Wacław jest patronem Republiki Czeskiej.