Król Wikingów i patron Norwegii

Dziś Kościół wspomina świętego Olafa II Wielkiego (995-1030), króla wikingów i patrona Norwegii. W czasach Olafa słowa Chrystusa («kto by chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą») zderzały się z mentalnością wielu władców. Nawrócenie Olafa (w 1015 r.) radykalnie przemieniło jego sposób sprawowania władzy. Jego wielkość polegała na podporządkowaniu korony panowaniu Chrystusa. Wprowadził słynny "Kodeks Praw Chrześcijańskich" na zgromadzeniu w Moster (ok. 1020). Po raz pierwszy w jego kraju prawa — inspirowane «prawem chrześcijańskim» — broniły najsłabszych, zniosły niewolę jeńców oraz chroniły kobiety i dzieci. Reformy podjęte przez Olafa wywołały sprzeciw i bunt pogańskich przeciwników. Olaf został wygnany, a ostatecznie stracił życie w bitwie, próbując powrócić do Norwegii. Według tradycji jego ostatnie słowa brzmiały: "Boże, pomóż mi". —Olaf II "Święty" zrozumiał, że sprawiedliwe stanowienie prawa jest konkretnym sposobem obmywania nóg swojemu ludowi. Jego autorytet wyrastał ze służby zakorzenionej w Ewangelii: król stał się sługą.